Op vrijdag 4 april ben ik met Gerda naar Amsterdam gereisd, het is de bedoeling
Dat ik haar ga helpen waar het maar kan.
Ik kan jullie wel vertellen dat het hier in ieder geval niet saai is.
Op weg naar huis moesten we met een grote bus met rolstoellift maar ik durf niet over de klep met al die gaten erin in de bus te gaan, dus ik mag door de voordeur samen met de chauffeur.
Op dinsdag moesten we naar twee ziekenhuizen en dus 4x in de bus, door de voordeur. Wat duurt dat allemaal lang zeg voordat ik weer naar huis kon en mijn bakje eten kreeg.
Ik vind mijn baas wel aardig,
Maar we moeten nog beter leren communiceren, daar gaan we nog een cursus voor doen. Gerda denkt nl. dat ik een piep klein hondje ben, en zoveel brokjes krijg ik dus ook, nou je begrijpt dat zo die ton
eten nooit leeg komt en ik af en toe bijna flauw val van de honger.
Ook de brug over gaan waar ik het water doorheen kan zien is een punt waar
Gerda en ik het niet over eens waren.
Zij wilde dat ik netjes naast de stoel liep terwijl ik me plat op de grond gooide en echt geen stap meer deed.
En dat vind ik nou zo flauw van haar, ging ze met lekkere biefstuk worst en kaas mij lokken, het water liep me uit de mond, maar ik ga toch echt niet langs het water lopen.
Ik kreeg dus niets van al dat lekkers, alleen maar brommes.
Gisteren heeft Markus haar verteld dat ik hoogtevrees heb en als ik nou maar over het midden van de brug mag lopen dat er dan niets aan de hand is.
Nou volgens mij heeft Gerda dat begrepen want nu mag ik steeds over het midden van de brug en loop ik netjes mee.
Ook was onze rolstoel nog kapot en hebben we anderhalf uur op straat in kou
En wind op de monteurs moeten wachten.
Toen ben ik maar bij Gerda op schoot gaan zitten toen hoefde ze niet meer te rillen van de kou.
Verder gaan we heel ver lopen en daarna mag ik los, als er geen eten ligt en geen andere speelhonden zijn dan gaat het perfect.
Maar er was op een dag een heel leuke speelhond en toen ben ik met die hond en die meneer mee gegaan ik was toen GEEN goede servicedog.
Op een andere keer lag er een vis en die moest ik eerst opeten voor dat ik terugging naar de rolstoel.
Nou ja we hebben het wel weer bijgelegd.
Verder vind Gerda me een heel lieve en brave hond, ik ga mee naar AH en daar blijf ik keurig naast de stoel en
kom nergens aan en dan is zij heel trots op mij.
Thuis help ik heel goed met tire en push, alleen weet ik nog net niet echt het verschil tussen de telefoon en de bril
als ik die moet halen, maar ook daar wordt aan gewerkt.
Kortom ik vind het hier wel leuk, alleen mis ik Daily wel erg om te spelen, binnenkort gaat Gerda foto’s maken zegt ze, daar moeten jullie nog even op wachten dus.
Nou tot zover het eerste verslag van mijn loopbaan als hulphond.
PS; Michiel denk je dat ik al om opslag kan vragen met alles wat ik al kan ?
Groetjes Nova
| 
